نگهداری از گرمکنهای مادون قرمز در حمام، به شکلی ایمن و خشک
قرار دادن لامپهای گرمایشی مادون قرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ زیرا در آنجا بخار زیادی وجود دارد و آب نیز به همه جا پاشیده میشود. آخرین چیزی که میخواهیم، اتفاقاتی مانند قطع جریان الکتریکی یا خرابی سیستم در حالی است که کسی در آنجا خیس است. برای جلوگیری از این مشکلات، باید به دقت به نحوه قرارگیری لامپ و اتصالات الکتریکی توجه کرد.
مقابله با رطوبت
ما از ظروف شیشهای کوارتزی برای جایگذاری لامپها استفاده میکنیم؛ زیرا این ظروف به طور طبیعی از ورود الکتریسیته جلوگیری میکنند. اما چالش اصلی، جلوگیری از ورود رطوبت به تماسات الکتریکی است. به همین دلیل، فقط از اتصالاتی با رده حفاظت IPX4 یا بالاتر استفاده میکنیم.
نقطه حساس، جایی است که رشتههای تنگستنی با سیمهای منتهی به لامپ در تماس هستند؛ اگر کمی رطوبت وارد آنجا شود، لامپ خراب میشود. برای جلوگیری از این امر، از عایقهای سرامیکی با دمای بالا و سیلیکون برای محافظت از لامپ استفاده میکنیم. این روش، رطوبت را کاملاً از بین میبرد.
اتصالات الکتریکی که شکست نخواهند خورد
اتصالات با سیمهای باز؟ در حمام؟ قطعاً نه!
ما از اتصالات دربسته یا سیمهایی استفاده میکنیم که به طور درست ساخته شدهاند؛ تا جریان الکتریکی دقیقاً در مسیر مناسب خود باقی بماند. همچنین، نمیتوان از اتصالات زمینی چشمپوشی کرد؛ ما بدنه لامپ را با سیمهای مسی به زمین ساختمان متصل میکنیم. این روش، یک راه حفاظتی ساده است؛ در صورت خرابی یکی از قطعات، کلید قطع جریان فوراً فعال میشود.
تعادل مناسب
البته، یک تعادل لازم است.
وقتی از عایقهای ضدآب و بدنههای سنگین استفاده میکنیم، وزن لامپ افزایش مییابد؛ این امر باعث میشود لامپ چند ثانیه بیشتر طول بکشد تا گرم شود.
اما نمیتوان لامپ را کاملاً در برابر رطوبت محافظت کرد؛ اگر راهی برای خروج گرما وجود نداشته باشد، سیمهای داخلی لامپ خراب خواهند شد. مهم این است که تعادل مناسبی بین «ضدآب بودن» و «اجازه رطوبتگیری» برقرار شود.
برای اطمینان، همیشه مطمئن شوید که مدار الکتریکی لامپ از طریق کلیدهای GFCI یا RCD کنترل میشود؛ این بهترین روش برای مقابله با هرگونه خرابی احتمالی است.